/AFRYKA
/Odpalajcie, chłopcy!
/Do Monte Carlo lub nigdzie.
/- Rozpory. /- Sprawdzone.
/- Klapy. /- Sprawdzone.
/- Diamenty i złoto. /- Sprawdzone.
/Wrócimy z hazardowej biby /za parę tygodni.
- Bywajcie! /- Chyba, że złoto wcześniej nam się kończy.
- Trzymajcie się! - Żegnajcie.
W porządku! Będziemy na was czekać!
Żartowałem! Nigdy nie wrócimy!
Przepraszam, nie dosłyszałem!
/Uruchomić napęd warpowy.
Czy on powiedział, że nigdy nie wrócą?
Koledzy?
Marty?
Dobrze, że jesteś!
Może przeżujesz to dla mnie?
Zgłodniałem.
Jaja sobie robię.
Straciłem czucie w nogach dawno temu.
Melman? Czemu tak wyglądasz?
I kto to mówi.
Gloria? Czemu jesteście tacy... starzy?
Kiedy ostatnio przeglądałeś się w lustrze?
Co?
Nie!
Obudź się, Ally-Al!
- Obudź się! - Marty!
Marty, to było okropne.
Znowu ten sam koszmar?
Wciąż tkwiliśmy tu, w Afryce, byliśmy starzy i pomarszczeni...
Ja trzymałem się nieźle, ale wy wyglądaliście strasznie!
Wuluzuj, Alex. Mam dla ciebie niespodziankę!
Chodzi o pingwiny? Wróciły zabrać nas do domu?
Nie, ale tylko odrobinę gorzej.
Kolejny dzień do niczego.
Idziemy!
Uwagażaj, ostrożnie. Uwaga na darń!
Pochyl się trochę. Uważaj na kopiec.
Jeszcze tylko nisko zwisająca gałąź, urwisko i będziemy na miejscu!
Wszystkiego najlepszego, stary!
Nowy Jork.
Niespodzianka!
Gloria! Udajesz statuę wolności!
Przyprowadź tłumy, kochaniutki!
A ty Melman, robisz za Most Brooklyński!
Tak naprawdę to udaję Most Triboro.
Sami to zrobiliście?
Tak, z pamięci! Z szalonej, obsesyjnej pamięci.
Piąta Aleja... bez ruchu ulicznego!
Jest i Times Square, z jego nowoczesnym, korporacyjnym bezguściem.
Dziewięć sklepów Duane Reades na tej samej ulicy!
Jest i zoo.
Nasz dom.
Patrzcie! Nawet ja jestem.
/I miniaturki was wszystkich!
Aleks! Aleks! Aleks!
O nie!
Poprawiliście mi humor, ale i go zepsuliście.
Pomyśl życzenie, skarbie.
Twoje życzenie się spełniło!
Brzuszek mówi do mnie!
/Ochyda!
Na twoim miejscu nie jadłbym tej strony tortu.
O czym pomyślałeś?
Chciałem, byśmy wrócili do domu. Nie zrozumcie mnie źle...
To jest świetne, ale niestety nieprawdziwe.
Bo zrobione z błota, Aleks.
Tak naprawdę to nie jest Nowy Jork. Myślałem, że to oczywiste.
Co my wyprawiamy?
Czekamy, licząc, że pingwiny po nas wrócą.
Ale... powinniśmy sami udać się do Monte Carlo i sami je odnaleźć.
Jak lew, zebra, żyrafa i hipopotam mogą wejść do kasyna w Monte Carlo?
Nie wiem. Zapytaj rabina!
Mówię poważnie.
Uda nam się! Możemy wszystko! To w końcu my!
To my!
Zgadza się. Przebyliśmy pół świata!
W porównaniu z tym, Monte Carlo to pestka!
Właśnie.
Do domu.
- Do domu - Cheeseburger.
Mówię wam. Założę się, że pingwiny ucieszą się widząc nas.
Właśnie. Pewnie nudzą się śmiertelnie!
Walczycie na poduszki jak banda mięczaków!
Do kaduka! Te poduszki są wypełnione pisklętami!
/PORT MONTE CARLO
Co?
Oto i ono - kasyno!
Co?
Powiedziałem "Idealnie. Właśnie tam znajdziemy pingwiny".
Co?
Dajcie spokój.
W operacji "Dopaść Pingwiny" nie ma miejsca na lekkomyślność.
Nie możemy przyciągać uwagi.
Jesteśmy niewidzialni!
Mówię naprawdę cicho.
Wszyscy na parkiet!
/Faza pierwsza: wbijamy się do kasyna, /łapiemy pingwiny,
/i zmuszamy je, /by zabrały nas do Nowego Jorku
/samolotem o napędzie małpianym!
/Zanotowane.
Faza druga: dajemy małpom wycisk za porzucenie nas w Afryce.
Zanotowano.
Faza trzecia: przepraszamy pingwiny
za przesadnie tęgi wycisk, ale i tak dopinamy swego.
Faza czwarta: lądujemy w Nowym Jorku.
- Tak! - To mi się podoba!
Tymi kanałami wentylacyjnymi dostaniemy się
na poddasze kasyna, skąd wypatrzymy pingwiny.
Muszę tylko zdecydować, który z kanałów każdy z nas powinien wybrać.
O nie!
Kryć się!
Cześć, kochanie.
W porządku, wyciągnę cię skarbie.
Nie wpuszczają zwierząt do kasyna,
więc wyglądajcie jakiegoś przebierańca.
Spójrz! To dopiero maszkara!
Baba paskudna jak karaluch!
To nie kobieta. To Król Wersalu.
I w dodatku nieprawdziwy.
To szympans. A szympansy są jak dym.
/Gdzie dym tam jest i ogień. /A mówiąc ogień mam na myśli pingwiny!
/Król Wersalu znów wygrywa.
Zostajemy w grze.
Potem zabieramy zwierzaki z Afryki i wracamy w wielkim stylu do Nowego Jorku.
Możemy kupić Airbusa A-380?
I to ze szczerego złota!
Samolot ze szczerego złota nie byłby w stanie latać.
Kowalski, będziemy bogaci! Prawa fizyki nie będą się nas imać.
Gramy!
Zrozumiano!
Za dokładnie minutę i siedemnaście sekund /lemury odetną prąd.
- Teraz? - Nie.
- Już? - Nie.
- Teraz? - Nie.
Zjeżdżam na dół, łapię pingwiny, ty wciąż mnie z powrotem i dajemy chodu.
Pozwól mnie zjechać! Ja złapię pingwiny!
Nie masz palców, Marty.
- Teraz? Odciąć? - Nie. Nie!
To rzeczy, o które musi zatroszczyć się przywódca.
Czemu to ty, a nie ja masz być przywódcą?
Bo ja kontroluję plan!
Król pozostaje w grze.
/- Kiedy wypadłem planu? - Jesteś jego częścią.
Plan nie jest czymś co posiadasz, to coś w czym uczestniczysz.
O to chodzi.
Kto wybrał cię na Wielkiego Mistrza Planu?
Ja! Głosowałem na siebie, /bo jestem przywódcą!
- Czarne! - O to chodzi maleńka!
- Teraz? - Nie!
Król Wersalu zgarnia pulę!
- Może ja powinienem dowodzić? - Melman!
Jestem lekarzem.
- Teraz! - Nie.
Czemu wszyscy nie możemy przewodzić?
Dosyć! Ja będę przywódcą.
Co słychać, kiciuś?
Marty, jaka to część planu?
Faza trzecia: przeprosiny.
No właśnie. Stary, tak nam przykro.
Przeprosiny przyjęte. Zwijamy się!
Marty! Pominęliśmy fazę drugą! Nie daliśmy im wycisku!
Nie patrz na mnie. Ja tylko wykonuję rozkazy!
- Teraz! - Jestem nieco zajęty.
Po prostu pociągnij za dźwignię!
Niech będzie.
Co u licha się dzieje ze światłami?
/Powiedz mi czego chcesz, /czego naprawdę chcesz
/Powiem mi czego chcę, /czego naprawdę chcę...
/Co ty wyprawiasz?!
Idziemy!
Rozpocząć nagonkę!
I sprowadźcie kapitan Dubois z Kontroli Zwierzęcej!
Mów.
Tak.
Zebra?
Hipopotam?
Żyrafa?
Lew?!
W wieku siedmiu lat, udusiłam pierwszą papugę,
spuściłam w ubikacji pierwszą złotą rybkę, przywaliłam pierwszemu wężowi.
Teraz wreszcie nadeszło to, do czego przygotowywałam się całe życie.
Kulminacja mojej kariery:
polowanie na króla dziczy!
/LEW
- O nie. - Nagonka, co?
Co teraz?
Cofnąć się wszyscy. Załatwię to.
Nieważne.
Ma się tylko jedną szansę na pierwsze wrażenie.
- Co się stało? - Gdzie my jesteśmy? Co to takiego?
Nazywamy to Luksusowym Pojazdem Uderzeniowo-Rekreacyjnym.
/Samochodzik robi BRUM-BRUM!
Gaz do dechy, chłopcy!
Kapitanie Dubois, jak dobrze panią widzieć! Nie uwierzy pani...
Cofnij się, głupcze! Twoja tania woda kolońska tłumi zapach zwierzęcego piżma!
Moja twarz!
Biedne zwierzątka.
Nigdy nie powinnyście były opuszczać lasu. Teraz macie do czynienia ze mną.
Kowalski, daj szympansom sygnał,
by czekały w umówionym miejscu z Super Samolotem.
Do Hotelu Ambassador. Jazda!
Voila`. Żyrafa na dwunastej.
Mamy ogon.
Paparazzi!
Gaz do dechy, szeregowy.
Tylko żadnych zdjęć, proszę!
Cześć!
/Oto jestem!
Żadnych zdjęć.
- Koniec sesji! - Lekarza!
- Ile mamy czasu? - Dwie minuty i trzydzieści siedem sekund.
Obsadzić stanowiska bojowe!
Czekajcie! Nikt nie siedzi za kółkiem!
Wracać mi tu! Brakuje kierowcy!
/Pomocy! Nikt nie prowadzi! /Zginiemy!
Nie siedź tak bezczynnie. Łap za kółko!
Żartujesz? Jestem z Nowego Jorku, nie prowadzę!
Przesuń się, Panno Daisy!
Co ty robisz? Zebry nie potrafią kierować!
Tylko ludzie i pingwiny się do tego nadają.
Do czego służą te przyciski?
Pomocy!
Nieźle, Pasiasty!
Szalona baba nas dochodzi!
Nasz Omega-3 ślizg załatwi sprawę.
Szeregowy, aktywować!
Dobra jest!
Kowalski, co o niej wiemy?
/Mamy poważny problem.
/Kapitan Chantal Dubois.
/Kontrola Zwierzęca z Monaco. /Stuprocentowa skuteczność.
Jedziesz w złą stronę, Marty!
Mów mi Marty-o Andretti.
Nie. Jesteś Dziad-o Andretti!
/Przestań się wymądrzać!
/Wiem co mówię. /Oddawaj kierownicę.
/To nie kierownica! /To moje kochanie.
Twoje kopyta nie są stworzone do kierowania!
- Za późno się zdecydowałeś! - Nie patrz na mnie!
Nie patrz na mnie gdy się kłócimy! Patrz na drogę!
Zachowuj się naturalnie!
Dzień dobry, pani policjant. Jakiś problemik?
Dobry.
/Uważaj!
Potrzebujemy więcej mocy.
Czas odpalić reaktor atomowy Kowalskiego.
- To reaktor nuklearny? - Nuklurarny.
Jest na dachu!
Jeszcze nie jest gotowy.
Pręty regulacyjne wymagają kalibracji.
Nie mówiąc już o okładzinie z uranu 238.
Dobra.
Zgubiliśmy ją! Może zwolnił byś teraz?
Bez hamulców nie da rady!
Nie ma hamulców? Tak trzymać, żołnierzu.
Wynośmy się stąd!
Ruchy, ruchy, już!
Gdzie wszyscy pędzą?
Ja latam!
Jestem pierwszą latającą małpą!
Hura!
Tak się stąd wyrwiemy!
Sie wie!
Złapcie się łańcucha małp!
Odpalić działko bananowe!
Łapcie maluchy! Podrzućcie je! Jazda, jazda!
Szybciej!
Dalej, Melman!
Melman!
Moja szyja!
Przyłóżcie się! Zdwukrotnić bananową zanętę!
Lot wahadłowy!
Paniusia zaczyna mnie przerażać.
Załatw to, Mort.
Trzymaj.
Uważaj, Alex! Odbiło jej!
Poważnie?!
O to chodziło! A teraz do domu!
/Mogę oddychać!
/Au revoir, Dubois!
Nieźle, lwie.
Wyzwanie przyjęte.
Nowy Jork to w dechę miasto
- Bronx rządzi - Battery swądzi.
Nowy Jork, Nowy Jork
Kowalski, raport sytuacyjny.
Dobra wiadomość to taka, że piosenka już się kończy.
Muzyka dla moich uszu. A zła?
Skrzynia biegów jest poważnie uszkodzona.
To tylko kwestia czasu nim...
/Czemu choć raz nie możemy /normalnie wylądować?
Niech mnie...
Cierpliwości, Melman. Ściągnę cię na dół, skarbie.
Gdzie on jest? Muszę znaleźć Króla Juliana.
/Robi się tu gorąco
/Więc ściągaj futro
/Żar rozpala mnie
/Chcę ściągnąć całe futro
Skipper, co z samolotem?
Szympansy będą pracować calutką noc. Bez przerw i zaleceń BHP.
A wy dokąd?
Wracać tu! Mamy umowę!
No tak. Obawiam się, że we Francji prawo pracy jest bardziej pobłażliwe.
Widzisz, tu muszą pracować jedynie dwa tygodnie na rok.
Widać nie tylko w Kanadzie tak traktuje się pracę!
Ale wy, pingwiny wciąż dacie radę to naprawić? Prawda?
Właśnie. Wszystko potraficie załatwić i naprawić.
Mam wam wyłożyć czarno na białym?
Tak, tak! Nie.
Trochę koloryzuj.
Samolot przepadł. Kaput, kaplica, mogiła!
Już nigdy nie poleci.
I tyle? Znaczy, nigdy nie wrócimy do domu?
Nie! Musimy tam wrócić!
Sami go naprawimy! Chodźcie, naprawimy go!
Ty zajmuj się poszyciem, a ty wszystkim co wewnątrz.
Właśnie tak, idealnie!
Dalej! Nie stójcie tak. Marty! Dawaj to żelastwo.
Musimy je przymocować do tego tutaj i...
Nie wracamy do domu.
Nigdy nam się nie uda.
Gliny!
Co robić? Nie możemy ukrywać się w nieskończoność!
Nie możemy się wtopić! W końcu to nie Afryka.
Po co to wszystko?
Podajcie mi jeden realny sposób na to, by tak duże zwierzęta jak my
mogły przemieszczać się przez Europę
bez przyciągania zbędnej uwagi.
Skąd jesteście?
Musicie nas ukryć. Dopóki się nie uspokoi.
Nie wpuszczamy nikogo z zewnątrz.
Zabieraj więc gębę i zmiataj!
Daj spokój. Koty muszą trzymać się razem.
Niet! To pociąg tylko dla zwierząt cyrkowych.
/Chyba mają kłopoty.
/Stefano, wpakujemy się w kłopoty. /Nie ufam lwu.
/Zbyt duża i lśniąca grzywa!
/Daj spokój, Witalij, /nie bądź złośliwy.
/On nie lew. /On lwica... z ulem.
Głupia sprawa. Przecież wszystko słyszymy.
/To nie nasz problem!
Nie, nie! Zaczekajcie!
Jedną chwilkę. Rozgadał się przez telefon.
/Nie możemy ich tak zostawić!
/Ten pociąg jest tylko /dla zwierząt cyrkowych!
Słuchajcie! Jesteśmy z cyrku. Musicie nas wpuścić!
Naprawdę?
Jak najbardziej!
Moja mama była z cyrku, tata też.
Gia! Zasuń drzwi!
Proszę.
Tam są!
Są z cyrku, więc trzymamy się razem.
Cyrk americano!
Musicie być bardzo sławni!
- No więc... - Oczywiście.
Jesteśmy umiarkowanie znani...
Ale największą gwiazdą jest Alex.
Nie użyłby słowa "gwiazda". Bardziej już... "gwiazda".
Jaki masz popisowy numer, Alice?
Cóż... w zasadzie skaczę na skałę...
- Skałę? - Tak, bardzo wysoką skałę.
- Naprawdę wysoką! - A potem?
A potem ryczę na całe gardło.
- A potem? - Potem zeskakuję ze skały.
- A potem?! - A potem... że niby co?
- To wszystko? - Do basenu!
- Pełnego wody! - I kobr!
To w zasadzie wygląda jakbym skakał do basenu...
- Pełnych kobr! - Wodnych kobr.
Dla efektu. Ale w ostatniej chwili podciągam się.
- Podciągasz? - Tak.
- Jak to robisz?! - Druciana uprząż!
- Balony! - Plecak odrzutowy!
Zrzucam drucianą uprząż, włączam plecak odrzutowy,
a potem posyłam balony wszystkim dzieciom świata.
Dzieciaki zawsze to uwielbiają.
To coś jak trapez?
Tak! Trapez! Dokładnie!
Trapez americano!
Mam świetny pomysł! Może pojechalibyście z nami do Rzymu!
Witalij lubi pożartować. Zabawny jest, prawda?
Dzięki, ale na następnej stacji wysiadamy,
i wracamy do Ameryki.
Co za zbieg okoliczności!
Bo my... lecimy...
Daj mi skończyć!
Również lecimy do Ameryki!
- Co?! - Ameryki?
- Lecicie do Ameryki? - Co?
- Si. - Kiedy?
Po Rzymie jedziemy do Londynu.
Ważny promotor zobaczy nas tam i wyśle do Nowego Jorku.
Lecą do Nowego Jorku!
Tylko gdy spodoba mu się to, co zobaczy.
Poważnie, Nowy Jork? To nasz Dom. Tam mieszkamy.
Świetnie, prawda?
- Możemy płynąć z wami? - Jasne!
Możecie spać z Witalijem!
Albo i nie.
Niet!
O nie.
Chyba nie spodobał mu się ten pomysł. Co on zamierza?
Który z was jest przywódcą?
Powiedz swoim towarzyszom, że jest jedna zasada, której nie wolno złamać!
Trzymać gębę na kłódkę?
Niet!
Właściciel cyrku nie zezwala na gapowiczów!
Słyszę cię, Rusku.
Chociaż właściciel może zezwolić na gapowiczów,
jeśli staną się właścicielami cyrku.
Znajdź haka na to.
O czym mówi wystrojony przepiór?
Pokażcie im, chłopcy.
Umowa stoi. /TYTUŁ POSIADANIA
Jestem pewien sukcesu, jaki osiągniesz z tym cyrkiem!
No to powodzenia i nie do zobaczenia!
Co wiemy o prowadzeniu cyrku?
Nic. Ale to nasza jedyna szansa na dotarcie do domu.
Lepiej, żebyś wiedział co robisz.
Ryzykujesz pieniądze szeregowego na studia.
Nigdy nie zostanę prezydentem.
To nie kabina pierwszej klasy.
Zdecydowanie ekonomiczna.
Mort! Przestań!
Witaj skarbie.
Mówił ci już ktoś, że wyglądasz jak supermodelka?
Choć gruba, włochata i cuchnąca.
Masz bardzo owłosione plecy.
Lubię to u kobiet.
Dosyć! Wchodzę.
Stój! To zbyt niebezpieczne!
/Nie zgrywaj bohatera!
Lew.
Sprzed dwunastu godzin.
250 kilogramów żywej wagi.
Lśniąca grzywa. Przesadził z odżywką.
Tępe pały!
Witaj, kiciu!
Więc uciekłeś z cyrkiem.
Co za banał.
/RZYM - SIEDEMSET KILOMETRÓW
/Co za ściek!
Jeśli chcą przyciągnąć porządne sportowe ekipy,
powinni wyburzyć tę ruderę i zainwestować w nową arenę.
/To Koloseum, Marty! Protoplasta okrągłych teatrów.
- Moi przodkowie tu występowali. - Poważnie?
Mieli naprawdę zabójczy repertuar.
- Podobno wszyscy byli wniebowzięci. - Tylko pozazdrościć!
Trzydzieści minut do rozpoczęcia!
Jakież to ekscytujące!
Pamiętaj, usuwamy się w cień.
Schodzimy z drogi. Niech robią swoje.
Spójrz na to.
Lepiej wracajcie do brzuszka mamy,
bo jesteście zbyt niewinne, by wychodzić na zewnątrz.
- Zjeżdżaj kukło! - Co do...?
Marty, to profesjonaliści. Chodź.
Wyglądacie bajecznie!
Dobra, zwierzaki! Jesteśmy nowymi właścicielami,
ale nie chcemy na nowo wynajdować cyrkowego koła,
więc idźcie tam i róbcie swoje!
Traktujcie to jak luźną rozgrzewkę przed Londynem.
Zgadza się, Marty? Marty?
Chcę być koniem cyrkowym!
Możemy pomalować cię na biało!
A potem na różowo!
- Super! - Co z tym usuwaniem się w cień, Marty?
Sonia! Gdzie niedźwiedź? Sonia! Zaraz zaczynamy!
Witalij!
Gotuj sie na występ.
Ugotowany jak widzę.
Co z nim nie tak?
"Jam jest zły kot z Rosji, co nikogo nie trawi".
Spójrz kochanie! Już umiem!
Przestańcie się wygłupiać.
Tylko się bawimy.
Pozwólmy tym zwierzętom zrobić to po swojemu.
Poważnie?
Sonia! Gdzie niedźwiedź Sonia?!
/WATYKAN
Chcę wycałować każdy cal twojej wielkiej głowy.
Nawet jeśli zajmie to całe tygodnie.
Uważaj!
Niekiepska waga.
Nie płacz, przestań!
Łzy mi się cisną do oczu, gdy widzę cię płaczącą.
Znajdę ci coś lepszego.
A więc da się kupić miłość.
Zwolnij!
Panie i panowie,
przed wami Gia, latający na trapezie jaguar!
I rozpoczęła. Potrójny obrót
z podwójnym piruetem, i...
Co robisz?!
To tylko papier.
Szpiegowałeś mnie?
Nie! Wpadłem tylko powiedzieć ci, byś nie myślała...
Nie chcę byś brała mnie za jakiegoś ważniaka.
Bez obaw, nie myślę tak.
- Nie? - Wcale.
Cóż, inne cyrkowe zwierzęta mogą się mnie nieco bać.
Nie. Nikt się ciebie nie boi.
Świetnie, dobrze wiedzieć.
Prawdę mówiąc, wydaje mi się,
że w ogóle cię nie zauważają.
Miło słyszeć.
Jeśli już to raczej ci współczują.
Już dobrze, dotarło.
Coś jeszcze?
Chciałem ci tylko podziękować, za wpuszczenie nas wtedy do pociągu.
Wiem, że ten duży kot z akcentem...
...nie był specjalnie zadowolony.
Słuchaj, panie lwie.
Ten cyrk jest dla nas wszystkim.
I jeśli zagrozisz jego istnieniu w jakikolwiek sposób,
to mnie będziesz się tłumaczył. Kapewu?
Kapuję, luz. Zaufaj mi, wszystko gra.
To ma być usuwanie się w cień?
Szybciej! Szybciej!
Gdzie cyrk, tam i lew.
A gdzie Rzym...
Vive la France!
Stać!
Chodź, kudłata królewno. Zakosztujmy pączków w Panteonie.
Wpadłaś.
Teraz naprawdę wpadłaś...
Teraz, naprawdę, bez wątpienia...
Jestem nowy!
Orkiestra tusz!
Macie orkiestrę?
Przygotujcie się na opad szczęk!
- Nie mogę się doczekać! - Zaczynamy!
Spójrzcie na to.
Miło zawitać do...
Jak psy nauczyły się czegoś takiego?
Pokażcie coś wreszcie!
Błazny!
Nie ma co, odstępne było tego warte.
Zabieraj łapy!
Kto z Cincinnati?
Stefano, wiesz, że opad szczęki to coś pozytywnego?
Bez obaw. Został jeszcze wielki finał!
Werble proszę! Spójrzcie na to!
O, nie. To się nie dzieje naprawdę.
/Umowa stoi.
Nieźle, prawda?
Wyskoczcie na małe co nieco i wróćcie!
/WRACAM ZA PIĘĆ MINUT
Oddychaj głęboko. W wszystko w porządku, jesteś bezpieczny.
Na zewnątrz czeka wściekły tłum,
z żądaniem zwrotu pieniędzy!
Chyba wszyscy wiemy, co należy uczynić.
Szybko, szybko!
Pospieszcie się!
Wskakuj do pociągu!
Szybciej!
Mamma mia!
Szybciej!
Dziękuję, Alice.
Rzućcie nam pieniądze!
Kapitanie Chantal Dubois. Proszę wstać.
Odeślemy panią do Monaco pod szczególną ochroną.
Co?!
To nie poduszka!
To najstarsza sztuczka z elementarza, panie komendancie.
Zna ją każde dziecko we Włoszech.
Być może, ale czy wiedzą o sztuczce z dziurą w ścianie
skrytą za niewinnie wyglądającym plakatem?
KLOWN
Lub jeszcze starszym numerze z ukryciem się w suficie!
Jasne.
Sekretny tunel pod łóżkiem!
Zabrać to stąd.
Idziemy!
/Sen sekretny tunel /to ślepa uliczka!
/Nic tu nie ma poza sprężynami /pianką z materaca!
/Czy to odgłos /zamykanych drzwi celi?
/ZAGINIONY LEW
Voila`!
/Czy to odgłos mojej drukarki?
/SŁYNNY LEW Z ZOO CENTRAL PARK /WCIĄŻ NIE ODNALEZIONY
/To katastrofa!
/Straciliśmy całe nasze pieniądze na kiepski cyrk,
/a nie zbliżyliśmy się do Nowego Jorku!
Nawet się od niego oddaliliśmy!
Mogliśmy chociaż kupić cyrk, gdzie znają się na rzeczy!
W sumie nie wiem po co w ogóle kupowaliśmy cyrk.
Było nas stać na kupno samolotu!
Mówisz poważnie?
Musiało wam coś zostać.
Resztę wydałem na kupno zębów i pokrycie ich złotem.
Teraz mogę jeść jabłka!
Niestety odkryłem, że mi nie smakują.
Żaden promotor nie wyśle nas do Ameryki. Pozamiatane!
Teraz już rozumiem.
Nic dziwnego, że poprzedni właściciel sprzedał go tak chętnie.
Cieszył się, że znalazł frajerów.
Gdzie poszedł Aleks?
Nie wiem.
Chodź, tędy!
Nie, nie! Tędy!
Uważaj na głowę Alice!
Alice!
Nic mi nie jest!
Fantastycznie!
Czy to właśnie trapez americano?
Tak jakby.
Niewiarygodne!
Mam nadzieję, że to ważne.
Tędy, Alice!
Przy okazji jestem Aleks, nie Alice. Jak New York Knicks.
Wiem, New York Kniss. Łatwo zapamiętać.
Co to za miejsce?
Wiem, że masz kiepskie zdanie o naszym cyrku,
ale musisz coś wiedzieć.
Były czasy, gdy Cyrk Saragossa,
był naprawdę wielki!
Byliśmy najlepsi w całej Europie!
A Witalij... był największą gwiazdą z nas wszystkich.
Nieustraszony, skory do ryzyka. Ciągle zaskakiwał.
Z dziecinną łatwością przeskakiwał przez obręcz!
Stefano!
Ustaw mniejszą obręcz.
Taką?
Mniejszą.
- Taką? - Idealnie!
/Nikt wcześniej tego nie dokonał, /bo było to fizycznie niemożliwe!
/A publiczność to uwielbiała!
/Wiwat Witalij!
Mniejszą!
/A obręcz stała się /jeszcze mniejsza!
/Jak obrączka na najmniejszym palcu, /najszczuplejszej kobiety.
Brawo Witalij!
/Wciąż było mu za mało.
/Aż jednego, pamiętnego dnia...
/... posunął się za daleko.
Podpalić obręcz!
/Poleciał zbyt blisko Słońca... /i sparzył się.
/Dosłownie. /Oliwa z oliwek jest łatwo palna.
/I stracił wszystko.
/Jego żona odeszła /z jednym muzykiem.
/Stracił godność, sławę, /pasję, i futro.
/A gdy odrosło, nie było już tak miękkie. /Bardziej jak szorstka broda.
Wybacz, Witalij!
Już nic!
/Teraz jego jedyną pasją /jest barszcz.
Był naszą inspiracją.
Więc gdy stracił pasję, cóż... wraz z Witalijem podupadł cyrk.
Oto dlaczego potrzebujemy twojej pomocy.
Jakiego rodzaju?
Na nowo nauczysz nas występować. W stylu americano!
Odnajdziemy nową pasję.
Wystawimy nowy show. I pokażemy je w USA!
Wiem. To głupi pomysł.
Nie ma dla nas nadziei.
Nie, nie. To nie takie głupie. Właściwie może się udać!
- Co? - To co powiedziałeś.
- Co? - Pomysł, który poddałeś. Dwie sekundy temu.
- Jaki? - Twój głupi pomysł!
- Mógłby? - Stefano, jesteś geniuszem!
Nie, nie. Jestem przeciętnie inteligentny.
Według niektórych mniej niż przeciętnie.
Przeanalizujemy wszystko, co ludzie wiedzą o cyrku!
Nazwiemy to fazą 4-7B,
w ramach której, po to, by wrócić do domu,
wymyślimy coś świeżego,
coś niesamowitego, coś zupełnie nowego!
Świeżego, nie widzianego wcześniej, oszałamiającego!
Coś, co zachwyci promotora cyrku!
Chybiłem.
- Za kogo się uważasz! - Odgryzę mu nogi!
Cyrk był ten sam od pokoleń!
Dostarczamy dobrą, klasyczną, rodzinną zabawę.
Ale ostatnie, kilka pokoleń już tak dobrze się nie bawiło.
Zgadza się. Ludzie już tak dobrze się nie bawią,
bo staliście się zbyt schematyczni.
Straciliście pasję.
A może w ramach pasji przyładuję ci klockiem w zęby?
Dokładnie! A mówiąc klocek masz na myśli drewno?
Faktem jest, że wpadliście w rutynę.
Nie posuwacie się naprzód, nie podejmujecie ryzyka.
Ale to już za nami.
Bo od tej chwili kompletnie zmieniamy przedstawienie.
Ale czy to jeszcze będzie cyrk?
Cyrk nie zależy od tego co robisz, ale od tego co masz tutaj.
Jakim cudem cały cyrk jest u Freddiego?
Cyrk to podążanie za pasją, niezależnie gdzie cię ona zaprowadzi!
Nie możesz zmienić cyrku. Wiąże się z nim długa tradycja!
Tak wszyscy myśleli, Witalij,
dopóki nie pojawili się ci francuskojęzyczni Kanadyjczycy,
odurzeni syropem klonowym, i tanimi farmaceutykami,
kompletnie zmieniając reguły gry.
A teraz występują w Vegas. 50 występów dziennie w 52 różnych lokalach.
A w jednym z nich kompletnie nadzy.
Zgadza się. A wiecie jak tego dokonali?
Rozbierając się?
- Nie. Pozbyli się zwierząt. - Co?
- Nie mówisz poważnie! - Mowy nie ma! Bez zwierząt...
- Jak mogli?! - Wiecie jaka jest moja odpowiedź?
Powiem, że mogą zabrać zwierzęta z cyrku,
ale nie mogą zabrać cyrku zwierzętom!
Znaczy się nie mogą...
Chyba wiecie o co mi chodzi!
Tak, tak!
Nie!
Z naszą pasją nie trzeba nam ludzi.
Co ludzie mówią, gdy popadają w pasję?
Mówią "jestem jak zwierzę." No więc my jesteśmy zwierzętami!
Stworzymy cyrk z udziałem wyłącznie zwierząt!
Podążając za naszą pasją możemy dojść wszędzie.
- Wszędzie! - Możemy wszystko!
- Wszystko! - Jeśli zrobimy to razem!
- My wszyscy! - Tak, właśnie!
Nasz cyrk!
Wchodzimy w to!
Czy słyszę "moc futra"?
Moc futra!
Wspólnymi siłami przywrócimy naszemu cyrkowi blask!
Ty i ja skarbie! Razem!
Wspaniale!
Możemy odstawić ten zakręcony taniec!
- Taniec? - O to mi chodzi, patrz.
Ty i ja! Czujemy to!
Ale ja nie potrafię tańczyć.
Moc futra!
Skandowanie jest super!
Nie ufam temu lwu.
Witalij, ja też nie do końca mu ufam,
ale jestem zmęczona siadaniem wstawaniem i turlaniem się.
Siadanie, wstawanie i turlanie się ma długą tradycję.
Wiesz, że nasz cyrk ma kłopoty.
To może być nasza ostatnia szansa. Ale nie uda nam się bez ciebie.
Wszyscy w cyrku trzymają się razem.
Dobrze, przeskoczę raz przez obręcz.
Ja też chcę misia!
Uwaga! Znalazłam naszego lwa! Ukrywa się w cyrku!
/Dalej, Maurice, podaj!
Więcej ładunku, Rico! Chcę naprawdę polecieć!
Naprawdę chcesz się z tego wystrzelić?
Od malucha zawsze marzyłem o tym,
by być ludzką kulą armatnią!
W tym przypadku... lwiomorską kulą armatnią.
To niebezpieczne?
Czy niebezpieczne? Oczywiście, że tak!
- Na pewno chcesz to zrobić? - Jak najbardziej.
Bo jeśli wejście z hukiem jest twoją specjalnością, to dobrze trafiłeś.
Si - to znaczy tak!
Gotów na odpalenie?
Gotów na odpalenie!
Uwaga na wybuch!
Zaczekajcie!
Mamma mia!
Pomocy!
Rico! Przygotuj działo! Taki sam ładunek!
Uwaga na wybuch!
To jest to!
Marty! Tak sie cieszę, że cię widzę.
Leciałem! Naprawdę leciałem!
Jestem z ciebie dumny, ale...
...chyba już dłużej nie wytrzymam!
Racja. Wybacz mój entuzjazm.
Obwiąż się tym wokoło.
W porządku, trzymam cię!
Co mi tam stado! Będę należał do trupy!
Będę latał, maleńki!
O tak! Co za triumf!
- Zgoda dla cyrku, Freddie! - Już ja cię urządzę!
Odłóżcie broń.
Uspokójcie się. Bycie milusim najwyraźniej nie pasuje wam.
A to nas oświecił.
Mam lepszy pomysł. Pokaż im, Rico.
Ale jazda!
- A niech mnie! - Rakietowe buty!
Muszę spróbować!
Jonesy! Jonesy!
Cześć.
Doceniam to, jak zainspirowałeś te zwierzaki.
Dzięki.
A to co mówiłeś o pasji brzmiało jak poezja.
Kocham pasję i poezję. Wiążą się ze sobą.
Choć wiem, że nie rymują.
Moją pasją jest trapez!
Wspaniale. Chciałbym zobaczyć cię w akcji.
Możesz mnie nauczyć!
- Co? - Naucz mnie.
Cóż, zwykle występowałem solo.
Więc to raczej wykluczone.
Ciekawe, czy w ogóle potrafisz występować na trapezie.
- Potrafię, naprawdę. - Pokaż!
"Pokaż"? Co my, pięciolatki jesteśmy?
Właśnie tyle mam.
Taniec.
To zaledwie wygibasy bez ruszania się gdziekolwiek.
Muzyka tylko mi przeszkadza.
Chcesz dreszczyku?
No to patrz. Kto stoi linie?
Kto stoi...
Stoję na linie!
Melman! O rajuśku!
- Pomocy! - Trzymaj się, kochanie.
Już biegnę!
Melman?!
Tylko spokojnie, Melman.
Spadnę i złamię kark!
Po prostu patrz na mnie. Spójrz na mnie.
- Patrz tylko na mnie. - Dobrze.
- Chodź do mnie. - Nie potrafię.
To jak taniec, Melman. Dwa kroki naprzód, jeden do tyłu.
Nie potrafię tańczyć. Wreszcie to powiedziałem.
Pewnie dlatego, że nigdy nie próbowałeś.
Ależ próbowałem.
Ćwiczyłem na osobności, żeby ci dorównać.
Ćwiczyłeś? Dla mnie?
Tak, ale bez pojęcia.
Nigdy nie wiem co zrobić z rękoma.
Chwyć mnie.
To bardzo łatwe, rozumiesz?
Bo wszystko co musisz nimi zrobić, to objąć partnera.
Widzisz? Dwa kroki do przodu.
Jeden w tył.
- Ja tańczę, ja tańczę! - Dwa do przodu...
- Tańczymy na linie! - Świetnie ci idzie.
Ja tańczę!
Dobrze.
W porządku.
Więc kiedy przejdziemy do plecaków odrzutowych i pływających kobr?
To zajęcia dla początkujących, bez zaawansowanych trików.
Jak zaczynamy?
To nieco skomplikowane, chyba, że kojarzysz
łuki, wahnięcia, nurkowania... i grawitację.
Takie tam nudne bzdety.
- Pchnąć cię? - Nie.
Patrz i ucz się!
W ten sposób?
Można i tak, pewnie.
Wykorzystujesz sieć!
Tak! W trapezie americano wykorzystujemy sieć.
Trapez americano!
Patrzcie na niego!
Bravo! Bravissima!
Witalij, może przeskoczyłbyś przez dwie obręcze?
Paniusiu w dzwonach.
Mamy spory problem.
Co? Jaki problem?
O nie! Wciąż nas ściga!
Nie ułatwiaj wariatce sprawy.
- Co zrobimy? - Najlepiej pryskajmy... migiem.
Nie jesteśmy jeszcze gotowi. Nie skończyliśmy próby generalnej.
Więc może pośpiewaj sobie,
podwiń ogon, i pożegnaj się z Nowym Jorkiem.
Na pewno jesteśmy gotowi?
Jasne! Urodziliśmy się gotowi! No już, ruszamy!
Jazda, jazda!
/Słyszeliście kocura. /Ruchy, wszyscy na pokład!
Bierzcie bagaże i opróżnijcie pęcherze.
To będzie długa jazda!
Pokażmy temu promotorowi na co nas stać!
Ruszamy do Londynu!
Słoneczny Londyn, o tak!
/Witalij, Witalij, Witalij!
/LONDYN
Gdzie on jest?
Bingo!
/Jeśli to nie pełnokrwisty amerykański promotor /to ja nie wiem kto.
Musimy dać z siebie wszystko. Szeregowy! Powiedzcie im, że orzeł wylądował.
Orzeł wylądował!
Zrozumiałem. I wypatrujcie Dubois.
Tak jest, szefie!
Promotor już jest!
Nowy Jork jest na wyciągnięcie ręki!
Nie dzielmy skóry na niedźwiedziu.
Wpierw musimy dać przedstawienie. Zaczynamy!
- Wychodzimy przed psami czy po nich? - Tak.
- Co? - Występujecie równocześnie.
- Gdzie Witalij? On zaczyna. - Nie wiem.
Stefano! Widziałeś Witalija?
Czemu tak się smucisz?
Witalij nie wystąpi!
Co?
Próbowałem wszystkiego.
Otrzyj łzy. Uspokój się.
Gdzie on jest? Z pewnością go przekonam.
Witalij, co ty wyrabiasz?
Chybiłeś.
Odchodzisz? Opuścisz nas wszystkich?
Przedstawienie jest dobre i beze mnie.
Słuchaj, mam dobrą lewą stopę, ale bez prawej nie potrafiłbym chodzić.
Zakładasz protezę i chodzisz.
Nie chcę protezy, rozumiesz?
A co z "wszyscy w cyrku trzymają się razem"? "Przedstawienie musi trwać."
Banały.
Daj spokój. Nie bądź taki, bądź inny!
Czyli jaki?
Bądź tym, dla którego cyrk jest wszystkim! Tym, który skakał przez obręcze!
Oddawaj! Tym, którego wszyscy podziwiali.
Daj spokój. Gdzie taki Witalij?
Już go nie ma.
Posłuchaj. Może i nie wierzysz już w siebie,
ale twoi przyjaciele wciąż w ciebie wierzą.
Po prostu odwrócisz się do nich plecami,
usiądziesz i będziesz jadł barszcz do końca życia?
Czy raczej wyjdziesz na arenę i przeskoczysz przez tą tycią obręcz?
To niemożliwe.
Zawsze było niemożliwe, Witalij. I dlatego ludzie to uwielbiali.
Dlatego ja to uwielbiałem.
Po dokonywałem niemożliwego!
Odważny był ze mnie tygrys.
Więc jeśli mam się sparzyć...
...to niech tak będzie!
Wiesz, chyba mam coś, co ci pomoże.
/ODŻYWKA DO WŁOSÓW
Podpalcie obręcz!
Mamma mia, Santa Maria, Santa Maria...
Mamma Maria, mia Santa, Santa Mia Farrow...
Dalej, potrafisz.
Tak!
Już, na co czekacie? Dajmy w końcu ten występ.
Jazda, zaczynamy!
Patrzcie!
/KONTRAKT NA TOURNEE PO AMERYCE
Lecimy do Ameryki!
Dziś!
Od beztalęci do wirtuozów!
- Udało nam się, Alice! - O tak!
Może naprawdę jestem przeciętnie inteligentny!
Może nawet nieco bardziej.
Nie sądzę.
Odżywka do włosów. Świetny pomysł, przyjacielu!
Śmiało, dotknij. Jak u małego kiciusia.
Nie wierzę.
Śliska lecz niepalna.
Pachniesz jak brzoskwinie z ziołami!
Gia i Aleks, koty na trapezie!
Nieźle nam poszło.
Ty skaczesz, ja cię łapię.
A czasem ja skoczę, a ty mnie złapiesz.
A potem obydwoje będziemy skakać, i objedziemy cały świat!
Skacząc i łapiąc, a ja...
Wiesz, chodzi o to...
Nie zawsze będę po ręką.
Gdzie się wybierasz?
Cóż... ja...
Brawo, brawo!
Cóż za poruszający występ, Monsieur Circus Master.
Aż łzy stanęły mi w oczach.
Żartowałam.
/Monsieur, obydwoje wiemy, /że lew nie należy do pana.
To ta wstrętna baba!
To zbieg.
Odda pan lwa w moje ręce,
bym umieściła go tam, gdzie jego miejsce.
Na moją ścianę.
- Co? - Uwaga!
Na wynos!
Zaczekajcie!
Przybij!
Od dołu, za wolno.
- Dobra robota, szeregowy. - Dobrze się spisałem?
Nie bardzo.
Mało brakowało!
Aleks?
Jesteś z zoo?
Tak, ale to nie wszystko.
- Coś jeszcze? - Ale na plus.
Nigdy nie występowałeś w cyrku?
Musieliśmy tak powiedzieć.
Inaczej nigdy nie wpuścilibyście nas do pociągu!
Po tym wszystkim, co razem przeszliśmy...
...chcesz zamieszkać w zoo?
- Gia, ja... - Posłużyłeś się nami.
Nie, nie. To znaczy tak, ale...
Trapez americano też zmyśliłeś?
Nie do końca istniał, gdy cię go uczyłem.
Plecaki odrzutowe i wodne kobry! Powinnam była się domyśleć.
Balony dla dzieci świata też zmyśliłeś?
Zgadza się. Ale spójrzcie co osiągnęliśmy.
Wystrzelili mnie z działa! Mogłem zginąć!
Myślałem, że marzyłeś o tym całe życie.
Okazuje się, że nawet nie nazywasz się Alice.
Nigdy się tak nie nazywałem, Stefano.
Nie czuję się bezpiecznie!
Gia, ja...
Zaufaliśmy ci.
Moje łzy są prawdziwe!
Ty nie jesteś!
Nie wierzę, że okłamałeś nas, kolegów z cyrku.
/Ja? /Miałbym zostać w cyrku?
Jestem królem! Chcę rządzić Nowym Jorkiem! Musimy porozmawiać.
Przestań! Nie znaczy nie! Lub mówiąc twoim językiem...
Nie wszystko da się rozwiązać tym sposobem.
Sonia? Słuchasz ty mnie?
Stroisz focha?
Chodź tu natychmiast!
Nie odcinaj się ode mnie, maleńka!
Co ci jest? Przemów!
Jeśli naprawdę tak czujesz, to rozumiem.
Odchodzę!
Oczywiste, że jestem dla ciebie zaledwie emocjonalną,
pierdzącą poduszką, na której lubisz siadać!
Gdy obejrzysz się za mną,
już mnie tam nie będzie!
/NOWY JORK
/CHOROBA MORSKA /(nazwa statku)
Dalej, kochani. Czeka nas występ.
Ale jak mam sobie poradzić bez Marty'ego?
- Stefano. - Nie wiem co robić.
Możesz wystrzelić się samemu.
Ale chcę wystąpić samemu z Martym!
A ja co zrobię?
Wrócić na siadania, wstawania i turlania się?
Nie.
Możemy dokonać niemożliwego!
I nigdy nie wrócimy do tego, co było.
Ale tak jak było, nie było przedtem.
I bez nich nie będzie tak samo, jakkolwiek będzie.
Cóż... jesteśmy.
Dom.
Zapamiętałem moją skałę jako nieco większą.
Spójrzcie na mural.
Zupełnie nie oddaje rzeczywistości, prawda?
Zapomniałam o tym murze między nami, Melman.
Zawsze tam był?
Kochani, przepraszam, że w ogóle opuściłem zoo.
Co masz na myśli?
Gdybym siedział spokojnie,
nie mielibyśmy teraz żadnych powodów do smutku.
Opuszczenie zoo było najlepszą rzeczą jak kiedykolwiek nam się przytrafiła.
Naprawdę?
Tak. Poza zoo żyliśmy pełnią życia.
- Właśnie! - Było ekscytująco!
- Romantycznie. - Niebezpiecznie.
Nigdy tak nie cieszyłem się życiem!
Będąc w cyrku byliśmy w domu.
Gdyby tylko wcześniej to do nas dotarło.
Naprawdę będę za nimi tęsknić.
A może byśmy wrócili?
Poważnie?
- Wchodzę w to! - Ja też!
Ale co im powiemy?
Najlepiej będzie, jeśli powiemy im jak bardzo się myliliśmy.
Warto spróbować.
A jeśli przyjdzie nam się sparzyć, to niech tak się stanie!
- Zróbmy to! - To mi się podoba!
Szyja mi się wydłuża?
Obczaj moje futro. Jakie mięciutkie.
Rzeczywiście miękkie.
Jestem jak pudełko cukierków w czarno-białym filmie.
O nie.
Dubois.
Sonia, tęsknię za tobą skarbie! Tęsknię za moim śmierdziuszkiem!
/Kochanie... twoje rybne całusy!
Niespodzianka!
Nigdy nie zmieści się do worka.
Ale jego głowa owszem!
Co znowu?
Spójrzcie! Spójrzcie co zrobiła!
Sprowadziłaś z powrotem Aleksa!
- To cud! - Dziękujemy!
Sonia, gdzie jesteś?
Sonia!
Pardon.
Sonia, kochanie!
Już nie chcę być królem!
Byłem tak przywiązany do tego kim byłem...
...kim ty byłaś... czym śmierdziałaś...
...liczy się tylko to, jak śmierdzimy wspólnie.
/Wiem!
Skarbie, wybacz mi.
Halo?
Niech mnie, to Dubois!
Skąd to masz?
Dostałem w zoo.
Zwierzaki wpadły w zasadzkę!
Co? Musimy im pomóc!
Ale okłamały nas!
Właśnie. Czemu ma to nas obchodzić?
To nasi przyjaciele!
Nie są prawdziwymi cyrkowcami!
Job twoju mać!
Nigdy nie sądziłem, że to powiem na amerykańskiej ziemi, ale Rusek ma rację!
/Aleks, Aleks!
O nie.
/Aleks?
Gdzie jesteś?
Gloria! Nic ci nie jest?
- Co się dzieje? - Aleks!
- Nie, nie! /- Oto lew Aleks!
Nie!
/Dziękuję. Dziękuję wszystkim za przybycie /na tę szczególną uroczystość.
A teraz, kobieta, dzięki której się ona odbywa,
która sprowadziła lwa Aleksa i kilkoro innych...
...troje?
Troje innych zwierząt z powrotem do Nowego Jorku.
Jest Francuzką.
Powitajmy Chantal Dubois!
Aleks?
Nigdy nie zależało mi na pieniądzach.
Zależało mi...
...na lwie.
- Gia? - Wszyscy w cyrku trzymają się razem.
Spójrzcie! Latający cyrk!
Nie!
Rozpocząć operację "Uwolnić Afro Cyrk"!
Tak jest, Skipper!
Poszczuć ich foką.
- Jestem lwem morskim! - Co za różnica.
Dwie tony zabawy. Dawać nura!
Zabawmy się.
Ty i ja kochanie!
Wstrzymaj oddech!
Jestem pod wrażeniem!
Misja ukończona. Teraz się wynośmy!
/- Czekajcie! Zaczekajcie na mnie! - Stefano!
Nie zostawiajcie mnie!
O nie!
Dalej, Stefano!
/Wspinaj się!
Dalej, przyjacielu!
Stefano!
Pomocy!
Stracisz dla mnie głowę!
O nie! Pomocy!
Aleks!
Marty! Wystrzel mi linę.
Robi się. Afro, nie zawiedź mnie teraz!
Co zamierzasz?
Zrobimy trapez americano.
Do dzieła!
- Frankie, Jonesy! Przygotujcie się! - Jasne, szefie!
Jazda, jazda!
Gia! Złap Stefano!
Aleks!
Wodne kobry!
Jeśli spadnę, to razem z twoją głową!
Nie sądzę!
Lecimy!
Spadasz, ale bez mojej głowy.
Plecak odrzutowy! Wzlatuje w górę!
Koniec z ściganiem zwierząt, Dubois!
Właśnie zadarłaś z królem!
To miejsce dla zwierząt takich jak ty! Teraz siad!
Leżeć.
Urwis ze mnie.
Turlaj się.
Dobra, Dubois.
Zostań tam!
Zrobiliśmy to!
Balony dla dzieci świata!
Trapez americano!
- Istnieje. - Naprawdę istnieje!
Tak się to robi!
Więc chcesz dołączyć do cyrku?
- Wieść życie pełne przygód? - Romantyczne?
- Niebezpieczne! - Żyć pełną piersią!
Co ty na to?
/Skipper, co w końcu zrobiliście /z tą szurniętą damulką?
/PRZESYŁKA NA MADAGASKAR
korekta: HighCode
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów.
Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.